آیت الله جوادی آملی: معنای “لا اکراه فی الدین” اباحی گری نیست

حضرت آ‌یت الله جوادی آملی گفت: کمال در آزادی انسان است تا آزادانه راه خود را انتخاب کند اما معنای “لا اکراه بی فی الدین” اباحی گری نیست که هرکه هر کاری خواست بکند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حضرت آیت الله جوادی آملی در درس تفسیرخود که مسجد اعظم قم برگزار شد، با بیان این که کسی بی حجت وبدون دلیل به جهنم نمی رود، گفت:در نظام تکوین جبری نیست و راه بهشت و جهنم مشخص است، در نظام تشریع الا و لابد حرام و حلالی وجود دارد اما انسان آزاد آفریده شده و مختار است تا صراط و بیراهه را خود انتخاب کند.

وی افزود: انسان در انتخاب راه آزاد است نه این که هر دو راه برای او یکسان باشد، یکی راه خطر و دیگری راه نجات است و انسان آزاد به شمار می رود، کمال در آزادی انسان است تا آزادانه راه خود را انتخاب کند، معنای “لا اکراه بی فی الدین” اباحی گری نیست که هرکه هر کاری خواست بکند، انسان باید راه حق را برود  که سعادت در آن است اما هر راهی که می رود را خود آزادانه انتخاب می کند.

حضرت آیت الله جوادی آملی با تبیین اوصاف جهنمیان اظهار داشت: هر جهنمی را که به جهنم می اندازند فوران آن بیشتر می شود، اینگونه نیست که از جای دیگر هیزم برای جهنم آورده شود بلکه همین اختلاسگران و نجومی بگیران وظالمان هیزم جهنم هستند.

وی ادامه داد: کسانی که گرفتار صدامیان و امثال آن شدند دوست دارند که عذاب چنین افرادی را ببینند تا تشفی برای آنان حاصل شود، قلب انسان زخم دیده اگر ببیند که طاغی و ظالم تازیانه می خورد خنک می شود، قلب خانواده های شهدا زمانی که ببینند صدامیان می سوزند خوشحال می شود.

مفسر برجسته قرآن کریم ابراز داشت: کسانی که ارتباط تنگاتگ با پیامبر و اهل بیت داشتند(ع) منذر آن ها امام و پیامبر بود اما منذر اکثر مردم که دسترسی به پیامبر نداشتند و ندارند علما، وعاظ و سخنرانان هستند، علما با کتاب ها و سخنرانی خود انذار می دهند و فرشتگان به سخنان این عالم در قیامت استناد می کنند و به افراد گفته می شود که مگر سخنان  عالم را نشنیدی.

وی عنوان کرد: جهنمیان  می گویند سخن را شنیدیم اما ای کاش به دلیل نقلی یا عقلی اعتنا می کردیم، عقل می فهمد که محتاج به نقل است، خداوند می فرماید انبیا و وحی را فرستادیم تا حجت تمام شده و عقل نتواند احتجاج کند.

استاد برجسته درس خارج حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: قطب فرهنگی دین عقل است، حجت خدا بر مردم وحی و حجت خلق بر خالق عقل است، مگر عقل به آسانی گیر کسی می آید تا بتواند با خدا صحبت کند؟ رسیدن به مرحله عقل جان کندن می خواهد، کفایه، اصول، منطق و حوزه را عقل اداره می کند و اگر اصول نباشد فقهی نداریم البته باید حدود و مبانی عقل را شناخت.

وی اضافه کرد: عقل چراغ بوده و صراط تنها به دست شارع مقدس است، عقل دین شناس است نه دین آور و دین ساز،  احکام الهی قبل از حکما و عقلا بوده و بعد از آن ها نیز خواهد بود و اینگونه نیست که عقل دین را بسازد.






دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


4 + 8 =